Van San Juan de Ortega naar Burgos

Vandaag komen wij aan in Burgos. De weg erheen is saai, alleen het eerste stuk is zwaar door de grote stenen waarover je loopt. Al snel moet je het asfalt op om verder naar Burgos te gaan. Het is goed 25 km. Geen lange etappe voor Sandor. Die rond 8 uur vertrok en om 14.00 uur aankwam.
Ik werd gebracht door de eigenaar van de Alberque. Hij bracht mij naar de SEH van het academische ziekenhuis van Burgos. 
Daar zijn de losse vellen van m'n voeten en tenen gehaald en de wonden verzorgd. Ik heb naast blaren een ontstoken voorvoet, bij m'n grote teen en aan m'n andere voet is m'n kleine teen ontstoken. Heb zalfje en gaasjes mee om de aankomende 5 verplichte rustdagen (dokter zegt 't echt) goed door te komen.
Ik ga morgen met de taxi en trein naar Sahagun. Daar heb ik een hotel voor de nachten tot ik weer kan aansluiten bij Sandor. De weg/camino geeft je wat je nodig hebt zegt men. Ik zal rust nodig hebben. Ik neem het er maar 'n beetje van de aankomende dagen. 

Sandor is nu Burgos aan 't verkennen met de Fransman en de Koreaan. Ze hebben heerlijke humor. Tijdens de lunch enorm gelachen.

Tot snel. Ik ga even slapen en daarna de was in de droger doen. 

Reacties

  1. Unknown3 augustus 2020 om 22:51

    Balen Niels maar inderdaad deze tegenslag komt ws niet voor niets op je pad, neem je rust en probeer ook daarvan te genieten.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Niels4 augustus 2020 om 03:30

    Ga ik zeker doen. Ik zit heerlijk in het zonnetje, doe wat tukkie en houd het kalm de aankomende dagen. Ik had de camino eigenlijk niet nodig om te weten dat rust belangrijk is voor mij. Nu maar weer ter harte nemen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Zullen we nog een keer?

Afbeelding
Het was ergens in maart denk ik, vanuit mijn werkgever werd een paar keer gevraagd of ik naar een congres in Porto wilde, ik was niet meteen enthousiast. Weggaan met collega's is niet mijn ding, weg bij mijn meiden ook niet echt, eigenlijk echt niet.   Ik sprak Sándor en vertelde erover en al snel zei ik, vanuit Porto kan je ook goed de camino lopen.  Sándor gaf meteen aan dat het bij hem ook weer kriebelde.   Het bleef nog weken onzeker, want ik moest goedkeuring vragen aan de manager e.d. Best logisch, want het zal wat kosten. Sándor ging door, hij luisterde naar de kriebels, we spraken af dat we wel zouden zien hoe het ging lopen.  Ergens in mei werd het duidelijk.  Ik mocht naar Porto.  Leuk, zou je denken. Ik had alleen ook net andere afspraken gemaakt, we gaan net dat weekend met familie weg, en dat is juist zo leuk. Dus, puzzelen om alles weer te laten lukken. Nu moet ik zaterdagavond eerder weg. Iedereen achterlaten om alvast n...
Meer lezen