van Nájera naar Castildelgado

Vanmorgen ging om 5.15 uur de wekker, mijnes, want ik ben de wekker deze camino. Ik herkende hem niet, ik sliep nog zo diep. Tot ik ergens wat ging herkennen. Raar wakker worden vind ik dat altijd.

Om 6 uur liepen wij via politie en medisch centrum een rondje om rond 6.50 uur echt te gaan lopen. 

We bezochten de politie om te vragen naar een medische dienst, de medische dienst zat naast de politie. Daar deden ze niets voor ik 112 belde, nu ben ik best in voor gekke dingen, maar 112 bellen voor een beetje uit de hand gelopen, stinkende blaren, vind ik wat ver gaan. Dus gewoon maar lopen en genieten. De pijn gaat dan vanzelf naar de achtergrond. 

Vandaag was totaal anders dan gisteren. Gisteren liepen we tussen de druiven, vandaag door het graan. 

Het aangepaste tempo werkt echt goed. De ruim 35 km die wij vandaag liepen brachten weinig problemen. 

Sandor heeft een nieuwe vriend gevonden in Park, een Zuid-Koreaan die we al een dag of 5 zo nu en dan tegenkomen. Nu kwamen wij Park tegen in de Alberque waarin wij vandaag overnachten, Bideluze, is erg fijn. De mensen die de boel runnen doen alles om je verblijf top te maken. We hebben begin van de middag gebeld om te horen of er plek was. 1600 uur kwamen wij aan. Na een goede douche en een heerlijk diner lig ik nu in bed. M'n accuutje is leeg.

Truste. Tot snel.