Van Palas de Rei naar O Pedrouzo

Sandor leverde vandaag een topprestatie. Op een halve Milka reep, een stukje stokbrood met tortilla en een klein stukje tarta de Santiago liep hij 49.6 kilometer.

Eigenlijk gewoon heel slecht natuurlijk, dat niet eten.

Op zo'n 33 kilometer kwam Sandor de Fransoos, Edmond, tegen. Samen zijn ze doorgegaan. Edmond was erg kritisch bij het uitkiezen van de slaapplek, maar dan heb je ook wat.

Helemaal doorweekt van de regen vandaag kon Sandor genieten onder zijn eigen douche. Een beetje balen was het wel dat hij na het douchen opmerkte dat de douche over rand van de douchecel de kamer in zat te lopen te spuiten. Dus, kamer ook nat, en dan mag je dweilen.

Deze een na laatste dag was een beproeving, zegt Sandor. Morgen ontbijten ze daar en dan komen ze mijn kant op. Rond 8 uur denken ze te starten aan de laatste 17 kilometer die nu nog tussen ons zit. 

Ik kan daardoor gelukkig aardig rustig aan doen, morgen maar goed contact houden en 2 uur voor zij bij mij zijn richting hen gaan lopen zodat ik ze voor Santiago bereik.

Het lopen ging vanmorgen best oké, ja het was pijnlijk, maar het lijkt weer op lopen. Morgen zal het nog wat beter gaan. 

Ik heb vanmorgen de sleutel van de Albergue te Ventas de Naron op de post gedaan, ben naar de apotheek geweest, 3 x, om dormidina te halen. Een collega vroeg mij dit voor haar mee te nemen. Je kreeg alleen steeds maar 1 doosje. 

En, ik ben naar de winkel geweest. Heb fruit, brood, drinken en Pringles gekocht. Ik overleef nog wel een dagje.

Vanmiddag weer geslapen als een roosje. Met de rolluiken dicht is het ook gewoon nacht in je kamer, Heerlijk. 

Voor mijzelf ook maar dormidina gekocht. Geen idee wat het is, maar het internet en die collega zijn er erg enthousiast over. Je schijnt er goed op te slapen. Niet dat ik nou zo'n slaapprobleem heb, maar als ik nou afgelopen nacht als voorbeeld neem, mijn nieuwe buren waren denk ik heel blij dat zij waren aangekomen in Santiago. Dat hebben ze twee keer gevierd, of ze hadden allebei hyperventilatie, zij erger dan hij trouwens. Hij had maar last van z'n keel denk ik. 

Ik werd er in ieder geval wakker van, vooral van haar, ze had nogal een hoge toon, die kwam goed door de muren heen. 

Nou, probeer maar eens te slapen als je je buren hoort. Ik ben maar muziek gaan luisteren. Ja, natuurlijk dacht ik ook, zal ik nou kloppen op de muur of aan de deur met een boterhamzakje vragen of ze dat nodig hadden. Of dat ik naar beneden zou bellen om te overleggen. 

In die gevallen is zo'n pilletje misschien wel heel fijn. Dan word je gewoon niet wakker. Denk ik.

Ik hoop dat de nieuwe buren van vandaag een beetje zachtjes zijn als ze doktertje spelen. Dat is voor iedereen het fijnst. 

Die laatste foto, dat zie je normaal alleen in stripboeken toch. 

Tot snel. Morgen denk ik wel. Rustig aan, dat doe ik ook. Ik ga zo nog wat eten halen en dan nog even YouTube of kpn kijken. Lang leve internet en WiFi. 

Truste voor straks