Van Fonfria naar Barbedelo

Sandor liep vroeg vandaag. 6.42 zei de klok. Het was zo'n 12 graden op 1200 meter hoogte.

Hij liep lekker volgens mij, zelfs na te zijn gebeten door een rot hond(je). Iets waar ik steeds al een beetje bang voor was. Op Facebook lees ik meerdere verhalen over bijtende honden. De meeste honden blaffen gelukkig gewoon. Hij liep bij Sarria lekker door en na zo'n 36 km was het genoeg. In albergue Molino de Marzan slaapt hij, in ieder geval samen met zijn Hongaarse vriend. Een leuke albergue met een eigenaresse die ook kunstenaar is. De Alberque is een voormalige meelmolen en heeft 12 bedden.

Tijdens het dutje vanmiddag snurkte de Hongaarse man al verschrikkelijk. Gelukkig konden ze, na het slapen, wel goed praten over voetbal. En werd ook weer snel duidelijk dat Hongaren nog best veel moeten leren als het gaat om acceptatie van lhbqtgnogwat. Op een of andere manier draait de Hongaar meneer elk gesprek naar een kant die het weinig gezellig maakt. Sandor gaat vroeg slapen met oordoppen in. Als alles goed gaat is hij dinsdag bij mij. Hij is, zo zegt hij, er wel een beetje klaar mee. Nou, dat snap ik best.

Ik ben vanmorgen na een kop koffie met churros (lekkernij) en cake, (beide kreeg ik er gewoon voor niks bij) naar buiten geweest. Het regende zacht en het voelde nogal warm en klam aan.

Googlemaps zei dat ik aan de overkant naar beneden moet, de trap af. Vanaf het hotel kon ik niet zien hoe lang die trap was. Hij was heel lang. Ik moest er toch vanaf, naar de Spaanse apotheek voor paracetamol en daarna door naar de winkel. Eerst een stuk van 500 meter en daarna nog zo'n 400 meter door. Best te overzien. Ja, pijnlijk was het wel, maar rustig aan en dat gevoel een beetje negeren en je komt best een eind.

De winkel, waarvan Google zei dat hij open was, was natuurlijk gesloten. Het blijft Spanje hè. Ik heb even voor die winkel gestaan en gekeken of er wat in de buurt was. Er was van alles in de buurt, maar geen super. (Tijdens een telefoontje met m'n ouders vertelde mijn moeder dat het onze lieve vrouw Hemelvaart is. Ik had wel iets gelezen over Hemelvaart, maar in mijn beleving is dat allang geweest....)

Dus, rustig aan terughobbelen naar get hotel, waar ik nog maar een koffie nam en een grote fles water kocht voor op m'n kamer. Bij de koffie kreeg ik vijf churros cadeau, ik was de pijn snel vergeten.

Na de koffie ben ik maar op bed gaan liggen. Een beetje dutten, ik ben moe, daar geef ik graag aan toe.

Rond 14.00 uur ben ik, toen men mijn kamer kwam schoonmaken, naar het restaurant ge aan en heb daar lekker gegeten. Salade, vis en ze hadden nog kokos crème. 0% biertje erbij en een kop koffie toe, voor 9 euro. Ik kon het niet geloven en vroeg of het wel klopte. Het bleek echt maar 9 euro te kosten. Ik snap er nog niets van.

Na het eten weer naar boven en verder geslapen, wat tv gekeken en telefoon van de verzekering gekregen. Een arts in Nederland had de brief van de Spaanse arts beoordeeld en deze was het eens met de conclusie dat verder lopen niet meer kan. Qua financieel geld goed nieuws. Ik krijg de taxiritten vergoed en ze konden ook zorgen dat ik eerder naar huis kan. Dat heb ik maar afgeslagen. De extra kosten die ik heb voor het hotel daarover moet ik nog in gesprek. Dat gaat afhangen van waar Sandor verblijft, alles wat ik meer betaal krijg ik waarschijnlijk terug.

Ik vind het prima, ben al blij met die taxi kosten.

Morgen voorzichtig weer wat lopen in de buurt. En Sandor, die loopt morgen naar Palas de Rei. Zo'n 39 kilometer. Ik vind het knap.

Truste voor straks. Tot snel en rustig aan. Dat doe ik ook en het voelt goed.

De trap, van onderaf gezien.