Van Castildelgado naar San Juan de Ortega

Vanmorgen rond 7.50 uur, dacht ik, vertrokken van het lieve echtpaar dat de Alberque, Bideluze, runde. Ik heb niet eerder zoveel warmte gevoeld tijdens dit tochtje.

Het plan was om in Belorado wat verbandmiddelen en Soda oid te kopen. De route kwam langs geen enkele winkel... Dus weer niks kunnen halen. 

Het lopen ging in de ochtend, na de start stijfheid best oké. We hebben rond 12 uur ons stokbrood met Chorizo gegeten op een terrasje waar wij koffie kochten. 

Na de pauze was het op, ik zat steeds meer aan het elastiek bij Sandor, m'n systeem is moe. Ik kom niet in m'n ritme. Ik heb Sandor gezegd lekker te gaan, ik ging verder in een lager tempo. We wisten waar we naartoe moesten, zo'n 17 km verderop. 

Na de pauze was 't best een emotioneel gebeuren. Ik was boos en verdrietig tegelijk. Weer laat m'n lijf mij in de steek. Na wat tranen omgezet te hebben in actie liep ik een tijd best lekker. Tot de laatste 7 km, toen was 't wel klaar met m'n voeten. Het laatste stuk heb ik niet lekker uitgelopen. Tempo was weg. Om 16.30 was ik denk ik binnen. 

Sandor liep vandaag top hoorde ik net. 

Ondanks alles weer zoveel moois gezien.

Tot snel. Ik ga m'n voeten wat liefde geven.