Portomarin en Ponferrada

Vandaag was het de dag van de individuele stadsbezichtiging.

Sandor heeft een kasteel van de tempeliers bezocht en wat lopen flaneren door de straten van Ponferrada. Ik begreep dat het er goed te doen is, het is best een leuke stad.

Ja het flaneren heeft hij zijn lichaam op bed gedrapeerd om te vallen in een diepe slaap, want zo'n ochtend jezelf laten zien gaat je natuurlijk niet in de koude kleren zitten. Daarna ben je kapotgesloopt. 

Een heerlijk warm bad maakte het ritueel compleet. Na het goed drogen van de tere voetjes heeft hij de boel opnieuw ingepakt in een steriele omgeving om verder of opnieuw ontsteken te voorkomen.

Vanmiddag bereikte het droevige nieuws Sandor dat mister Park, die hij vanmorgen nog zag, een stuk met de taxi heeft moeten afleggen ivm een blessure. Park en Edmond waren vanmorgen vroeg al bij het hotel waar Sandor verblijft aangekomen, om vervolgens door te lopen naar Villafranca.

Morgen loopt Sandor naar Park, de laatst genoemde neemt een rustdag. Het is een kleine 20 kilometer lopen, Sandor ontmoet hem morgen vast. Ik hoop dat Park snel opknapt, hij had nog zoveel plannen in zo weinig tijd, een nare blessure zou erg sneu zijn voor deze man.

Sandor at vanavond Pizza vertelde hij mij vanmiddag al. Ik had een pelgrimsmenu. 

Waldorfsla met brood, lasagne en vanille pudding met caramel. Een 0% biertje voor erbij en een kop koffie voor na het zoete toetje. De koffie kreeg ik van Rony, een 2e generatie van een migrantenfamilie uit Cuba. Rony zijn schoenen waren wat te groot, ik had het met hem te doen. Het was een aardige jonge man. Iets te aardig. Ik laat de sleutel vannacht in m'n deur en als ik geklop hoor ben ik niet thuis.

Ik ben vanmorgen ook het dorp in gegaan, net als Sandor. Hier geen tempeliersdingen te zien. Er staat wel een kerk, in de steigers natuurlijk. Ik geloof dat kerken in het buitenland altijd in steigers staan.

In het dorp heb ik eten en drinken gekocht voor vandaag en morgen. 

Terug op de kamer heb ik wat gegeten en gedronken om daarna een film van bijna drie uur te kijken. Dat lukte aardig, bijna zonder in slaap te vallen. 

Na de film heb ik even in bad gelegen en daarna heb ik een klein tukkie gedaan. 

Vanaf 1900 uur mocht ik het restaurant in, dus, als goed Hollander stond ik daar om 18.59 uur. Rony stond net met de Spuit fles desinfectiespul, waarop ik m'n handen uitstak en gebaarde van toe, spuit maar op m'n handen. 

Nu achteraf ging het daar denk ik mis.

Ik ga mijn spullen in orde maken voor morgen. Voor de morgen heb ik de albergue al gereserveerd. Ik moet 13 km lopen naar Vendas de Naron. Daar staan twee gebouwen geloof ik. Het leek mij beter te reserveren, maar waarschijnlijk slaapt er niemand in dat gehucht.

Tot snel. Truste voor straks. Rustig aan, dat doe ik in ieder geval wel. 13 km, das niks. 

Edit: Wat maakt dat douchegordijnen altijd naar je toe waaien als je onder de douche staat. Ik vind dat zo smerig. Je moet er eigenlijk van die tafelkleedgewichtes aan moeten hangen. Van die druiventrosjes. 

En Rony haalde steeds als hij de keuken in liep z'n neus van goed diep op. Dat was best wel raar. Hij deed het ook een keer toen hij in gesprek met mij was.